Kancelarija Ujedinjenih nacija u Ženevi (UNOG) organizovala je izložbu fotografija pod nazivom “Nije ženski posao? Žene koje predvode zemlje, društva i zajednice”, povodom Međunarodnog dana žena u diplomatiji. Izložba je otvorena 30. juna u Palati nacija.

Ministarstvo vanjskih poslova Crne Gore pozvalo je Akciju za ljudska prava da fotografija izvršne direktorice Tee Gorjanc Prelević bude dio ove izložbe, prepoznajući, kako su saopštili, višedecenijsko djelovanje Akcije za ljudska prava na sistemskom unapredenju stanja ljudskih prava u Croj Gori, uključujući prepoznatijiv stručan, neselektivan i nezavisan rad i javni aktivizam izvršne direktorke HRA Gorjanc Prelević, koji je stavijaju u ulogu liderke civilnog drustva u oblasti ljudskih prava i sloboda, kao i njenu razvijenu i stručnu saradnju sa sistemom Ujedinjenih nacija.

Zahvaljujemo se Ministarstvu vanjskih poslova, Direkciji za Ujedinjene nacije i Stalnoj misiji Crne Gore u Ženevi na ovom pozivu i na prepoznavanju doprinosa civilnog društva.

Tekst objavljen ispod fotografije: Aktivistkinja za ljudska prava Tea Gorjanc Prelević više od dvije decenije istrajno pruža podršku žrtvama ratnih zločina i porodicama nestalih, zalažući se za istinu, pravdu i kulturu sjećanja u Crnoj Gori. Kroz zagovaranje, strateško parničenje i regionalne inicijative pomirenja, dosljedno se suprotstavlja nekažnjivosti. Zastupala je porodice žrtava u slučaju deportacije bosansko-hercegovačkih izbjeglica, a od 2011. godine zagovara podizanje spomen-obilježja u čast žrtvama, kako bi se sačuvalo javno sjećanje i spriječilo zaboravljanje ovog zločina. Autor fotografije: Vuk Ilić

Ovim povodom, Tea Gorjanc Prelević je dala sledeći komentar:

“Odluka da se na izložbi fotografija istaknutih žena u Ženevi, i ja predstavim zajedno sa ambasadorkom Crne Gore u Ukrajini, gospođom Borjankom Simićević, mnogo govori o spremnosti da se u Crnoj Gori prepozna doprinos aktivista iz građanskog društva.

Vrlo je važno objedinjavanje snaga svih koji doprinose opštem interesu, a posebno u maloj državi kakva je Crna Gora. To je i dokaz da se demokratiji doprinosi i kritikom vlasti.

Ovo priznanje za mene ima i posebnu ličnu vrijednost, jer je i potvrda moje odluke da poslednjih 26 godina živim i radim u Crnoj Gori. To govori o širokogrudosti države koja je spremna da prepozna i doprinos imigranata. Ponosna sam što živim u takvoj državi.”