Više državno tužilaštvo u Podgorici je 18. marta 2026. potvrdilo odbacivanje krivične prijave za policijsko zlostavljanje advokata Branimira Vukčevića i Momčila Baranina, počinjeno 24. oktobra 2015. u tzv. Zlatarskoj ulici. Time je formalno pečatirana nekažnjivost torture koju je cijeli svijet mogao da vidi na snimku.

Osnovno državno tužilaštvo je 9. februara 2026. odbacilo prijavu uz obrazloženje da je krivično gonjenje za zlostavljanje zastarjelo još 2021. godine – i pored toga što su i Ustavni sud Crne Gore i Evropski sud za ljudska prava utvrdili da istraga nije sprovedena po međunarodnim standardima.

Vukčević i Baranin su te noći, oko 22:30 h, u centru Podgorice oboreni na trotoar, tučeni, šutirati i ostavljeni bez pomoći, iako nisu učestvovali u neredima, nisu pružali otpor niti su bili lišeni slobode. Povrede su naknadno medicinski potvrđene. Sve su snimili novinari Vijesti. Počinioci, više od deset godina kasnije, nisu identifikovani.

Predmet je godinama ostao u izviđajnoj fazi, da bi bio odbačen ne zbog nedostatka dokaza, već zbog zastarjelosti koju je proizvelo nepostupanje samih nadležnih organa.

Pritom, tužilaštvo je nastavilo da postupa u predmetu i nakon datuma za koji danas tvrdi da je zastarjelost nastupila. Nadležni tužioci u ovom predmetu bili su: Danka Ivanović Đerić i Slađana Španjević Volkov, koje su prve i najduže postupale u predmetu, kao i državni tužioci koji su se uključili nakon presude Evropskog suda za ljudska prava – Vukas Radonjić, Haris Šabotić i Romina Vlahović.

Akcija za ljudska prava podsjeća da ovaj slučaj nije izolovan: i zlostavljanje građana Kolašina na magistrali i slučaj Milorada Martinovića iz iste noći ostali su nekažnjeni.

Evropski sud je jasno naglasio da isplata odštete ne može zamijeniti obavezu djelotvorne istrage – jer bi u suprotnom državni službenici mogli redovno nekažnjeno da zloupotrebljavaju svoja ovlašćenja.

Bez odgovornosti za državnu torturu nema vladavine prava, a ni napretka Crne Gore ka Evropskoj uniji.